رعايت نظم و پيوند . و از فضيلتهاى شگفتآور كه على عليه السلام بدان ممتاز است و در آن بى انباز ، اين كه اگر كسى در گفتار او بنگرد كه در پارسايى و موعظت است و بازداشتن از دنيا و پرداختن به آخرت ، و بدان ننگرد كه اين فقره‌ها گفتهء چون اويى است كه صاحب قدر والاست ، و فرمان او رواست ، گردنها در طاعتش خم است ، و حكمش بر همه مسلم ، بىهيچ گمان آن را سخن زاهدى داند گوشه نشين ، و عابدى خلوت گزين ، در به روى خود بسته ، در گوشهء خانه‌اى به عزلت نشسته يا از شهر و مردمش بريده و در دل كوهى خزيده ، كه جز نفس خود آوازى نشنود ، و جز جثهء خويش كسى را نبيند ، و هرگز نپذيرد كه اين عبارتها گفتهء رزمآورى است كه با تيغ آهيخته در ميدان ستيزد و با دليران درآويزد ، سرها بيندازد و تنها به خاك و خون آميزد ، و از كارزار بازگردد حالى كه از شمشير او خون روان است ، خونى كه از دل كشتگان است . با اين همه در چنين حال او پيشواى از دنيا گذشتگان است ، و قدوهء اوليا و گزيدگان . اين فضيلتهاى اعجاب انگيز و اين خصوصيتهاى لطف آميز تنها در اوست ، كه صفتهاى ضد يكديگر را در خود فراهم كند ، و ناسازاوارها را با هم سازوارى دهد . بسا كه در اين باره با برادران گفتگو كردم ، و آنان را به شگفت در آوردم كه جاى شگفتى و عبرت است و مقام به كاربردن فكرت . و بود كه در اين گزينش فقره‌ها آيد كه لفظ آن مردّد است و معنى آن مكرر سبب اين است كه روايتها در اين باره سخت مخالف يكديگر است : گاه سخن گزيده در روايتى بوده و همچنان در ضبط آمده سپس در روايتى صورت ديگر از آن يافت شده است با معنى بيشتر يا عبارت بهتر . و چنان مىنمود كه اين صورت هم بيايد تا پشتوانهء گزينش نخستين گردد و سخنى گرانبها از دست نرود ،